W przypadku języka polskiego i windowsowego kodowania znaków (win-1250) należy użyć:

\usepackage[cp1250]{inputenc}
\usepackage[T1]{fontenc}

Dla tekstów pisanych w normalniejszych programach kodujących do iso-8859-2, nalezy wpisać:

\usepackage[latin2]{inputenc}
\usepackage[T1]{fontenc}

Pakiet T1 z fontenc daje polskie ogonki. Pakiet cp1250 (lub odpowiednio latin2) z inputenc daje mozliwosc normalnego pisania bez potrzeby uzycia escape characters. (Bez pakietu kodowania znakow, ogonkow uzywa sie komenda \k (np \k{a} = ą).)

Zasadniczo zamiast windows-1250, powinno sie uzywac iso8859-2 (Europa Wschodnia), jako ze to przyjety standard. (Odpowiednio zamiast windows-1252 bedzie iso8895-1 dla kodowania „Europa Zachodnia„, np niemieckie umlauty.)

Problem

Ok, juz kazdy widzi ze pojawia sie wiecej typow kodowania znakow (podobny problem przy pisaniu stron w HTMLu). Wiec co zrobic jesli mamy wiecej specyficznych liter… za jednym razem ą, ó, ł oraz ü, ö.
Jedno kodowanie znakow nie wystarczy. Uzywanie dwoch kodowan nic nie pomoze, bo zawsze z jednego z nich wyjda krzaki. Mozna oczywiscie jedne fonty kodowac, a drugie pisac escape characters (np tych ktorych jest mniej).

Rozwiązanie

Rozwiazanie jest niejako wymuszone przez prawie wszystkie instalowane teraz Linuxy, ktore domyslnie uzywaja kodowania UTF8. Uzycie pakietu:

\usepackage[utf8]{inputenc}

rozwiazuje wszystkie nasze problemy i pozwala pisac w we wszystkich europejskich jezykach, uzywajac specjalnych znakow i akcentow, bez potrzeby uzywania escape characters !

Oczywiste jest ze „MS notatnik” sobie z tym nie radzi. Ale za to kazdy szanujacy sie edytor (Kile, TeXnicCenter) koduje UTF8 bez problemu. UTF8 jest to rowniez szeroko przyjety standard kodowania stron HTML.

Uwaga

Mimo że uzyjemy kodowania znakow utf8, nie obejdziemy sie bez odpowiednich pakietow (np T1) zeby je wyswietlic.
Użycie kilku pakietow do wyswietlania znakow nie jest problemem, ale uzycie kilku pakietow kodowania jest chyba niedozwolone (jak rowniez troche bez sensu ;D).

Eh, znowu pol nocy stracone… Cel jest taki jak wspomnialem wyzej. Chce wpisac cos w stopke, zeby nie mialo odnosnika w tekscie, ani zeby samo nie mialo numeru ani znaczka obok.

Przy uzyciu \footnote, naturalnie pojawia sie cyferka w tekscie, oraz cyferka w stopce obok przypisu… no ale tego bym sie spodziewal po tej komendzie

Wiec probujemy zalecany \footnotetext… nie pojawia sie cyferka w tekscie, to juz dobrze, ale w stopce pojawia sie wielkie brzydkie „0” (zero). Czyli zasadniczo komenda nie dziala tak jak bysmy chcieli (a z tego co pisze w helpie, powinna !).

Probujemy \thanks, tym razem zamiast cyferki pojawia sie „*” (gwiazdka). No ale tego tez mozna sie bylo troche spodziewac.

No to googlujemy…

• http://help-csli.stanford.edu/tex/latex-footnotes.shtml#unnumber
• http://www.mail-archive.com/lyx-users@lists.lyx.org/msg09725.html
• http://www-h.eng.cam.ac.uk/help/tpl/textprocessing/teTeX/latex/latex2e-html/ltx-324.html

Niektore z rozwiazan w ogole nie dzialaja, a niektore wciaz nie robia tego co chcemy.

Rozwiązanie !

O dziwo jest proste jak drut… naturalnie poprzednim razem jak udalo mi sie rozwiazac ten problem, zrobilem to jakos inaczej i nie moge teraz znalezc tego pliku, no ale to nowe rozwiazanie dziala, jest proste i nie wymaga definiowania niczego nowego !

\renewcommand{\thefootnote}{}
\footnotetext{tekst w stopce}

Pierwsza komenda sluzy do przedefiniowania formatu licznika, a w naszym wypadku zmienia licznik na pusty ! I to jest ten trik. (Zwykle przedefiniowanie licznika przebiega np w taki sposob \renewcommand{\theequation}{A-\arabic{equation}}. Ten przyklad daje nam arabska numeracje wzorow z przedrostkiem „A-”. Inny przyklad, patrz tutaj.)

Zasadniczo to ze \footnotetext sam z siebie nie dziala w ten sposob nazwalbym bledem… ale moze to ficzer (feature)… Nigdy nie wiadomo…

PS Wybaczcie emocjonalne podejscie do problemu, ale to kolejne kilka godzin w plecy, a dosc rzadko, bo co pol roku natrafiam na ten problem i szukam rozwiazania od samego poczatku…