Kategoria: LaTeX
LaTeX FAQ Kompilacja do PDF i DVI
2008 Czerwiec 8 – 18:22W tym odcinku naszych przygod z LaTeXem dowiemy sie jak poprawic kod LaTeXa aby kompilowal sie zarowno do PDFa jak i do DVI(PS) bez kazdorazowego zmieniania. Naturalnie czysty kod bez zadnych skomplikowanych pakietow od razu bedzie sie kompilowal do obu formatow, dlatego to zagadnienie dotyczy glownie plikow z obrazkami.
Zwykle nie ma z tym problemu, ale jesli chcemy komus wyslac nasz plik LaTeX i nie wiemy czym on to bedzie chcial kompilowac, to napewno jest lepiej jesli plik bedzie sie kompilowal do wszystkich formatow wyjsciowych.
Założenia
- plik LaTeXa ma sie kompilowac do PDF, DVI i PS (np poprzez dvips) bez kazdorazowej zmiany kodu
- plik wyjsciowy ma wygladac tak samo we wszystkich formatach
- zalaczone obrazki beda w formacie PNG
(zamiast PS/EPS uzywam formatu PNG, latwiej mi sie nim operuje edytuje itp, nawet wykresy zalaczam z natury w tym formacie) - plik LaTeX ma sie kompilowac bez potrzeby konwersji obrazkow
Najprosciej zalaczona grafika, za pomoca pakietu graphicx (\usepackage{graphicx}) wyglada mniej wiecej tak:
\includegraphics[scale=0.5]{obrazek.png}
Taki plik kompiluje sie bez problemu do PDF, jednak przy probie kompilacji do DVI(PS) wyskakuja komunikaty typu:
! LaTeX Error: Cannot determine size of graphic in obrazek.png (no BoundingBox).
See the LaTeX manual or LaTeX Companion for explanation.
No wiec co to jest to BoundingBox ? Na marne sa proby wpisywania obrazka w \mbox \box itp, bo nie o to tu chodzi. Kompilator latex radzi sobie jedynie z PS/EPSami ktore w srodku maja wpisany rozmiar obrazka (BoundingBox), poniewaz sam nie potrafi go odczytac (np z JPGa albo PNGa). W tej sytuacji pdflatex radzi sobie lepiej.
DVI(PS)
Tak wiec aby skompilowac poprawnie DVI z obrazkami, nalezy kazdy obrazek wrzucic do PS/EPS. Nie jest wymagana nawet jego konwersja, wystarczy zeby EPS zawieral opis BoundingBox, a w srodku moze siedziec zwykly PNG/JPG. Tutaj jednak pdflatex sobie nie radzi, wyrzucajac erory.
PDF i DVI(PS) !
Rozwiazanie jest proste, jednak chwilke mi zajelo zeby do tego dojsc.
\includegraphics[bb=0 0 330 270, scale=0.5]{obrazek.png}
Fragment bb=0 0 330 270 to wlasnie BoundingBox. Wpisane wartosci, to pozycja lewego gornego oraz prawego dolnego rogu w pixelach, czyli dokladny wymiar obrazka (np InfranView->Image->Information->Original size).
Nalezy wykadrowac obrazek np InfranViewem a potem wpisac dokladnie 0 0 i maxx maxy, poniewaz pdflatex ignoruje ten wpis (odczytujac wielkosc z pliku obrazka). Za to kompilator latex ignoruje wielkosc obrazka i bierze pod uwage wlasnie wartosci bb.
Zeby obrazki byly takiej samej wielkosci w obu formatach, wazne jest aby nie zmieniac ustawien dpi (najlepiej usuwajac wartosc dpi w InfranView->Image->Information->Resolution), poniewaz znowu pdflatex bierze je pod uwage, a latex nie.
Jesli wartosc dpi nie jest ustawiona, obrazki beda rowne w obu formatach, a uzycie scale odpowiednio zmniejszy/powiekszy obrazek.
Wyskakujacych warningow raczej uniknac sie nie da, pozatym nie przeszkadzaja one w poprawnej kompilacji naszego pliku z obrazkami.
Mozliwe ze nie do konca jasno przedstawilem aspekty tego problemu, ale rozwiazanie jest dobre, dziala i latwo je zastosowac.

2 Responses to “LaTeX FAQ Kompilacja do PDF i DVI”
Rozklad a priori
Niech w zrandomizowanej grze statystycznej (\Teta, D,R) parametr \teta \in \Teta jest o określonym rozkładzie prawdopodobieństwa, oraz \Sigma będzie najmniejszym \sigma – ciałem podzbiorów zbioru \Teta zawierającym wszystkie jednoelementowe podzbiory zbioru \Teta, oraz oraz względem którego funkcje ryzyka są mierzalne dla każdego \delta \in D.
Rozkładem a priori parametru \teta nazywamy miarę probabilistyczną \pi określoną na przestrzeni (\Teta, \Sigma). Przez \Pi oznaczamy zbiór wszystkich rozkładów a priori na (\Teta, \Sigma).
Zbiór \Teta można utożsamić z podzbiorem zbioru \Pi skąłdającym się ze wszystkich rozkładów a priori skoncentrowanych w pojedynczych punktach zbioru \Teta.
Każdy rozkład a priori \pi pozwala uporządkować funkcje decyzyjne.
2. BAYES
Poszukiwanie funkcji decyzyjnej przy zasadzie Bayesa opiera się na ty, że stan natury \teta w grze (\Teta, D, R) jest zmienną losową o znanym rozkładzie prawdopodobieństwa.
Zasada Bayesa polega na uporządkowaniu zbioru funkcji decyzyjnych według wielkości ryzyka bayesowskiego dla ustalonego rozkładu a priori.
Definicja
Ryzykiem bayesowskim zrandomizowanej funkcji decyzyjnej \delta \in \D względem rozkładu a priori \pi \in \Pi nazywamy całkę (o ile istnieje i jest skończona):
(41)
Definicja
Ryzykiem bayesowskim niezrandomizowanej funkcji decyzyjnej d \in D względem rozkładu a priori nazywamy całke
(41),
Zakąłdając że ona istnieje i jest skończona.
By monika on gru 18, 2010
\documentclass [12pt] {article}
\usepackage{polski}
\usepackage[cp1250]{inputenc}
\usepackage[T1]{fontenc}
\usepackage{amsmath}
\usepackage{amssymb}
\usepackage{amscd}
\usepackage{latexsym}
\newtheorem{tw}{TWIERDZENIE}[section]
\newtheorem{lm}[tw]{LEMAT}
\newtheorem{wl}[tw]{W{\L}ASNO{\’S}{\’C}}
\newtheorem{df}[tw]{DEFINICJA}
\newtheorem{wn}[tw]{WNIOSEK}
\newtheorem{uw}[tw]{UWAGA}
\newtheorem{zd}[tw]{ZADANIE}
\newtheorem{pr}[tw]{Przyk{\l}ad}
\newcommand{\bd}{\bf Dow{\’o}d:}
\newcommand{\ed}{\hfill $\Box$\\}
\begin{document}
\section{Gry statystyczne}
W teorii decyzji statystycznych strukturę gry statystycznej tworzą
następujące elementy:\\
$\bullet$ $\Theta$ to niepusty możliwy zbiór stanów natury, \\
$\bullet$ $\theta$ – stan natury, $ \theta \in \Theta,$ \\
$\bullet$ $A$ to zbiór akcji dostępny graczowi,\\
$\bullet$ $a$ – decyzja gracza, $ a\in A$,\\
$\bullet$ $L(\theta,a)$ to funkcja straty określona na zbiorze $\Theta
× A$, wynikająca z akcji gracza $a \in A$, przy stanie natury $ \theta
\in \Theta$. \\
Powyższa gra jest to gra dwuosobowa o sumie zero, gdzie jednym graczem
jest stan natury $\theta \in \Theta$, oraz gracz zwany statystykiem
który wybiera akcję $a \in A$ nie znając stanu natury. Konsekwencją jest
strata (lub zysk przy ujemnych wartościach) wyznaczony przez funkcję $
L: \Theta \times A\ \rightarrow \mathbb{R} $.\\
Zagadnienie optymalizacji decyzji polega więc na poszukiwaniu takiej
decyzji, która będzie najlepszą decyzją w sensie przyjętego wskaźnika
jakości tzn. decyzją minimalizującą funkcję straty.\\
Statystyk ma możliwość zebrania informacji o wyborze stanu natury
poprzez doświadczenia i obserwację zmiennej losowej $X$ o rozkładzie
$P_{\theta}, \ \theta \in \Theta$. Grę $(\Theta, A, L)$ połączoną z
wynikiem eksperymentu $X$ nazywamy statystycznym problemem decyzyjnym
lub grą statystyczną. \\
Funkcja decyzyjna $d(x)$ wskazuje graczowi, którą decyzje $a \in A$ ma
wybrać na podstawie eksperymentu $x$.
\begin{df}
Gra wyznaczona przez trójkę $(\Theta, A, L)$ nazywana jest pierwotną grą
statystyczną, odpowiadającą statystycznemu problemowi decyzyjnemu.
\end{df}
\subsection{Niezrandomizowane funkcje decyzyjne}
\begin{df}
Funkcją ryzyka dla funkcji decyzyjnej $d: \mathcal{X} \rightarrow a$
jest wartość oczekiwana funkcji strat $ L(\theta, d(X)) $ tzn.
\begin{equation}
R(\theta, d(x)) = E_{\theta}[L(\theta, d(X)] = \int_{\mathcal{X}}
L(\theta, d(x)) dP_{\theta}(x), \ \ \theta \in \Theta
\end{equation}
\end{df}
\begin{df}
Funkcję $d: \mathcal{X} \rightarrow a$ nazywa się niezrandomizowaną
funkcją decyzyjną jeśli istnieje i jest skończona funkcja ryzyka
\end{df}
Zbiór niezrandomizowanych funkcji decyzyjnych oznacza się przez $D$.\\\\
Pierwotną grę statystyczną $(\Theta, A, L)$ zastąpimy prze nową, gdzie
zamiast zbioru $A$ rozpatrujemy zbiór $D$, oraz zamiast funkcji straty
$L$ funkcję ryzyka $R$. Funkcja ryzyka $R$ oraz przestrzeń $D$ jest
zależna od funkcji straty $L$, od zbioru akcji $A$ oraz rozkładu
prawdopodobieństwa zmiennej $X$.
\end{document}
By kazia on gru 28, 2010