Nie jest to moze obowiazkowy feature w pisaniu w LaTeXu, ale jego brak jest denerwujacy i bardzo wydluza pisanie a szczegolnie robienie poprawek.

Przeczesujac net wpadlem na bardzo wiele instrukcji command line do Yap i Acrobat Readera (Adobe Reader). Rowniez komendy DDE do Acrobat Readera wydaly sie interesujace.

Yap i DVI

Instrukcja i rozwiazanie nie jest za bardzo intuicyjne, ale jest sprawdzone i dzialajace. Moje ustawienia wygladaja tak:

Niestety to jeszcze nie koniec. Nalezy zwrocic uwage czy ustawienia we viewerze Yap sa rowniez poprawne:

Jesli wszystko jest tak jak tu, wtedy podglad powinien sie otwierac na stronie ktora wlasnie edytujemy, a na poczatku edytowanej linii pojawi sie male szare koleczko.

Acrobat (Adobe) Reader i PDF

W sumie to nie wiem czy to mi kiedykolwiek dzialalo i nie przykladalem sie specjalnie do tego poniewaz dziala podglad DVI.

Jesli jednak ktos zna jakies dobre proste rozwiazanie tego problemu, to prosze o informacje.

Podobno najlatwiej zrobic to komendami DDE, ale niestety DocGoTo nie chce dzialac tak jak bym tego chcial i dokumentacja Readera jest bardzo kiepska. Jedyne co znalazlem to ze /a pozwala wywolywac komendy dodatkowe np szukanie:
acroread /a search=search item plik.pdf
Wiecej komend mozna znalezc tutaj:
http://www.adobe.com/devnet/acrobat/pdfs/pdf_open_parameters.pdf

FoxitReader i PDF

Nie walczylem za duzo z tym, ale znalazlem:

*.pdf <filename>
-p <gotopage>
-b <bookmark>
-zw fit width
-zp fit page

Najbardziej obiecujaca wyglada -p, ale niestety TeXnicCenter nie pozwala przekazac tej zmiennej do przegladarki.

Proof – Dowód

Chyba najbardziej skomplikowana jest definicja srodowiska proof (dowod):

\newenvironment{proof}{\noindent\textsc{Proof.}} {\nolinebreak[4]\hfill$\blacksquare$\\\par}

Naturalnie bez numeracji, z czarnym kwadracikiem konczącym dowod oraz napis proof pisany small capsami, bez wciecia. Pojawia sie tutaj silne wymuszenie nie przelamywania linii (\nolinebreak[4]), aby czarny kwadracik, jesli to mozliwe, nie przeskakiwal do nastepnej linii.

Nic nie stoi na przeszkodzie aby w przypadku pisania po polsku zmienic definicje:

\newenvironment{proof}{\noindent\textsc{Dow\'od.}} {\nolinebreak[4]\hfill$\blacksquare$\\\par}

W tej sytuacji nie jest problemem zapisanie ó jako \’o (w koncu pisze sie to tylko raz), a jest to duzo bezpieczniejsze rozwiazanie (odporne na problemy z kodowaniem).
UWAGA: Chodzi o \’o (=ó) a nie o \`o ktore daje kreseczke z odwrotnym pochyleniem.

Example – przykład

Przyklad ma zdefiniowany oddzielny, pisany arabskimi cyframi, licznik (tutaj ex), zeby nie numerowal sie razem z theoremami itp.

\newcounter{ex}
\newenvironment{example}{\par\noindent\textbf{Example \stepcounter{ex}\arabic{ex}}}{\bigskip}

Pozostałe

Pozostałe klasyczne definicje, ze wspolna numeracja (z theoremu).

\newtheorem{definition}{Definition}
\newtheorem{theorem}{Theorem}
\newtheorem{lemma}{Lemma}
\newtheorem{corollary}{Corollary}
\newtheorem{remark}{Remark}

Te definicje tez naturalnie mozna odpowiednio przetlumaczyc na polski. Ja z przyzwyczajenia jednak nazwe srodowiska pisze po angielsku, zeby nie powodowac zamieszania i ulatwic odczytywanie/poprawki innym osobom.

Zastosowanie

Krotkie przypomnienie jak sie stosuje srodowiska.

\begin{proof}
Tresc dowodu
\end{proof}

lub np

\begin{lemma}
Tresc lematu
\end{lemma}

Zwykle nie ma z tym problemu, ale jesli chcemy komus wyslac nasz plik LaTeX i nie wiemy czym on to bedzie chcial kompilowac, to napewno jest lepiej jesli plik bedzie sie kompilowal do wszystkich formatow wyjsciowych.

Założenia

• plik LaTeXa ma sie kompilowac do PDF, DVI i PS (np poprzez dvips) bez kazdorazowej zmiany kodu
• plik wyjsciowy ma wygladac tak samo we wszystkich formatach
• zalaczone obrazki beda w formacie PNG
  (zamiast PS/EPS uzywam formatu PNG, latwiej mi sie nim operuje edytuje itp, nawet wykresy zalaczam z natury w tym formacie)
• plik LaTeX ma sie kompilowac bez potrzeby konwersji obrazkow

PDF

Najprosciej zalaczona grafika, za pomoca pakietu graphicx (\usepackage{graphicx}) wyglada mniej wiecej tak:

\includegraphics[scale=0.5]{obrazek.png}

Taki plik kompiluje sie bez problemu do PDF, jednak przy probie kompilacji do DVI(PS) wyskakuja komunikaty typu:

! LaTeX Error: Cannot determine size of graphic in obrazek.png (no BoundingBox).
See the LaTeX manual or LaTeX Companion for explanation.

No wiec co to jest to BoundingBox ? Na marne sa proby wpisywania obrazka w \mbox \box itp, bo nie o to tu chodzi. Kompilator latex radzi sobie jedynie z PS/EPSami ktore w srodku maja wpisany rozmiar obrazka (BoundingBox), poniewaz sam nie potrafi go odczytac (np z JPGa albo PNGa). W tej sytuacji pdflatex radzi sobie lepiej.

DVI(PS)

Tak wiec aby skompilowac poprawnie DVI z obrazkami, nalezy kazdy obrazek wrzucic do PS/EPS. Nie jest wymagana nawet jego konwersja, wystarczy zeby EPS zawieral opis BoundingBox, a w srodku moze siedziec zwykly PNG/JPG. Tutaj jednak pdflatex sobie nie radzi, wyrzucajac erory.

PDF i DVI(PS) !

Rozwiazanie jest proste, jednak chwilke mi zajelo zeby do tego dojsc.

\includegraphics[bb=0 0 330 270, scale=0.5]{obrazek.png}

Fragment bb=0 0 330 270 to wlasnie BoundingBox. Wpisane wartosci, to pozycja lewego gornego oraz prawego dolnego rogu w pixelach, czyli dokladny wymiar obrazka (np InfranView->Image->Information->Original size).
Nalezy wykadrowac obrazek np InfranViewem a potem wpisac dokladnie 0 0 i maxx maxy, poniewaz pdflatex ignoruje ten wpis (odczytujac wielkosc z pliku obrazka). Za to kompilator latex ignoruje wielkosc obrazka i bierze pod uwage wlasnie wartosci bb.
Zeby obrazki byly takiej samej wielkosci w obu formatach, wazne jest aby nie zmieniac ustawien dpi (najlepiej usuwajac wartosc dpi w InfranView->Image->Information->Resolution), poniewaz znowu pdflatex bierze je pod uwage, a latex nie.
Jesli wartosc dpi nie jest ustawiona, obrazki beda rowne w obu formatach, a uzycie scale odpowiednio zmniejszy/powiekszy obrazek.

Wyskakujacych warningow raczej uniknac sie nie da, pozatym nie przeszkadzaja one w poprawnej kompilacji naszego pliku z obrazkami.

Mozliwe ze nie do konca jasno przedstawilem aspekty tego problemu, ale rozwiazanie jest dobre, dziala i latwo je zastosowac.

W przypadku języka polskiego i windowsowego kodowania znaków (win-1250) należy użyć:

\usepackage[cp1250]{inputenc}
\usepackage[T1]{fontenc}

Dla tekstów pisanych w normalniejszych programach kodujących do iso-8859-2, nalezy wpisać:

\usepackage[latin2]{inputenc}
\usepackage[T1]{fontenc}

Pakiet T1 z fontenc daje polskie ogonki. Pakiet cp1250 (lub odpowiednio latin2) z inputenc daje mozliwosc normalnego pisania bez potrzeby uzycia escape characters. (Bez pakietu kodowania znakow, ogonkow uzywa sie komenda \k (np \k{a} = ą).)

Zasadniczo zamiast windows-1250, powinno sie uzywac iso8859-2 (Europa Wschodnia), jako ze to przyjety standard. (Odpowiednio zamiast windows-1252 bedzie iso8895-1 dla kodowania „Europa Zachodnia„, np niemieckie umlauty.)

Problem

Ok, juz kazdy widzi ze pojawia sie wiecej typow kodowania znakow (podobny problem przy pisaniu stron w HTMLu). Wiec co zrobic jesli mamy wiecej specyficznych liter… za jednym razem ą, ó, ł oraz ü, ö.
Jedno kodowanie znakow nie wystarczy. Uzywanie dwoch kodowan nic nie pomoze, bo zawsze z jednego z nich wyjda krzaki. Mozna oczywiscie jedne fonty kodowac, a drugie pisac escape characters (np tych ktorych jest mniej).

Rozwiązanie

Rozwiazanie jest niejako wymuszone przez prawie wszystkie instalowane teraz Linuxy, ktore domyslnie uzywaja kodowania UTF8. Uzycie pakietu:

\usepackage[utf8]{inputenc}

rozwiazuje wszystkie nasze problemy i pozwala pisac w we wszystkich europejskich jezykach, uzywajac specjalnych znakow i akcentow, bez potrzeby uzywania escape characters !

Oczywiste jest ze „MS notatnik” sobie z tym nie radzi. Ale za to kazdy szanujacy sie edytor (Kile, TeXnicCenter) koduje UTF8 bez problemu. UTF8 jest to rowniez szeroko przyjety standard kodowania stron HTML.

Uwaga

Mimo że uzyjemy kodowania znakow utf8, nie obejdziemy sie bez odpowiednich pakietow (np T1) zeby je wyswietlic.
Użycie kilku pakietow do wyswietlania znakow nie jest problemem, ale uzycie kilku pakietow kodowania jest chyba niedozwolone (jak rowniez troche bez sensu ;D).

Eh, znowu pol nocy stracone… Cel jest taki jak wspomnialem wyzej. Chce wpisac cos w stopke, zeby nie mialo odnosnika w tekscie, ani zeby samo nie mialo numeru ani znaczka obok.

Przy uzyciu \footnote, naturalnie pojawia sie cyferka w tekscie, oraz cyferka w stopce obok przypisu… no ale tego bym sie spodziewal po tej komendzie

Wiec probujemy zalecany \footnotetext… nie pojawia sie cyferka w tekscie, to juz dobrze, ale w stopce pojawia sie wielkie brzydkie „0” (zero). Czyli zasadniczo komenda nie dziala tak jak bysmy chcieli (a z tego co pisze w helpie, powinna !).

Probujemy \thanks, tym razem zamiast cyferki pojawia sie „*” (gwiazdka). No ale tego tez mozna sie bylo troche spodziewac.

No to googlujemy…

• http://help-csli.stanford.edu/tex/latex-footnotes.shtml#unnumber
• http://www.mail-archive.com/lyx-users@lists.lyx.org/msg09725.html
• http://www-h.eng.cam.ac.uk/help/tpl/textprocessing/teTeX/latex/latex2e-html/ltx-324.html

Niektore z rozwiazan w ogole nie dzialaja, a niektore wciaz nie robia tego co chcemy.

Rozwiązanie !

O dziwo jest proste jak drut… naturalnie poprzednim razem jak udalo mi sie rozwiazac ten problem, zrobilem to jakos inaczej i nie moge teraz znalezc tego pliku, no ale to nowe rozwiazanie dziala, jest proste i nie wymaga definiowania niczego nowego !

\renewcommand{\thefootnote}{}
\footnotetext{tekst w stopce}

Pierwsza komenda sluzy do przedefiniowania formatu licznika, a w naszym wypadku zmienia licznik na pusty ! I to jest ten trik. (Zwykle przedefiniowanie licznika przebiega np w taki sposob \renewcommand{\theequation}{A-\arabic{equation}}. Ten przyklad daje nam arabska numeracje wzorow z przedrostkiem „A-”. Inny przyklad, patrz tutaj.)

Zasadniczo to ze \footnotetext sam z siebie nie dziala w ten sposob nazwalbym bledem… ale moze to ficzer (feature)… Nigdy nie wiadomo…

PS Wybaczcie emocjonalne podejscie do problemu, ale to kolejne kilka godzin w plecy, a dosc rzadko, bo co pol roku natrafiam na ten problem i szukam rozwiazania od samego poczatku…

Metod jest prawdopodobnie kilka, na myśl przychodzi mi w miarę proste rozwiązanie przedefiniowania komendy \thetheorem odpowiedzialnej za wygląd numeracji. Komenda \thetheorem jest wywoływana przy każdym wywołaniu środowiska (np \begin{theorem}, \begin{definition}) i odpowiada ona licznikowi theorem.
Jako że z natury licznik theorem stosuje się jednocześnie do większości środowisk (czyli theorem, definition, uwaga mają niepowtarzalne numery), upraszcza to sprawę gdyż wystarczy przedefiniować tylko jeden licznik, naturalnie theorem, wywolywany przez komende \thetheorem. Czyli

\renewcommand{\thetheorem}{\thesection.\arabic{theorem}.}

da efekt typu „1.1.„, „1.2.” itp przy czym pierwsza cyferka to numer section (wywołany komendą \thesection), a druga to numer twierdzenia/definicji w danym section.
Jeśli chcemy zachować trzy cyferki, tak jak jest w pytaniu to zakładam że są one zdefiniowane nasępująco „sekcja.subsekcja.nr_theorem” (domyślnie). Tak więc zamiast \thesection piszemy \thesubsection

\renewcommand{\thetheorem}{\thesubsection.\arabic{theorem}.}

da efekt typu „1.1.1.„, „1.1.2.” itp. Ciekawe ze funkcja \thesubsection wyświetla od razu numeracje w stylu „sekcja.subsekcja„, tak że nie ma potrzeby wywoływania \thesection.

WAZNE: \renewcommand powinno byc po definicji \newtheorem (ponieważ funkcja \newtheorem dopiero tworzy odpowiedni licznik). Użycie \newtheorem przed \renewcommand spowoduje eror, ponieważ nie można przedefiniować nieistniejącej jeszcze komendy.

Na ten temat można również poczytać na:
http://noodle.med.yale.edu/latex/latex2e-html/ltx-3.html

Jak ktoś chce sie krotko i dobrze nauczyć LaTeXa to niech przejrzy ten przykładowy kod który przygotowałem. Tłumaczy on działanie podstawowych komend i pakietów (package). Ale najpierw parę słów co do kultury pisania w LaTeX.

Przykładowy kod

%%%%%%%%%%%%%%% tu sie zaczyna nagłówek dokumentu % jak widać to jest komentarz
 \documentclass[a4paper,12pt]{article} % definicja typu dokumentu [format strony  a4,rozmiar czcionki 12]{typ artykuł}
 \renewcommand{\baselinestretch}{1.5} % zmiana przerw pomiędzy liniami na {1.5}
 \usepackage{graphicx} % pakiet do wklejania grafiki
 \usepackage{amsmath} % pakiet potrzebny do \eqref
 \usepackage{amssymb} % pakiet potrzebny do \blacksquare i \mathbb
 \usepackage[T1]{fontenc} % pakiet to komendy \k - ogonek (a e)
 \usepackage[cp1250]{inputenc} % pakiet ze można pisać polskimi literami, a nie \l = ł itp
%\usepackage{hyperref} % raczej niepotrzebne
%\usepackage{amsfonts} % raczej niepotrzebne

 \newtheorem{theorem}{Twierdzenie}[section] % definicja środowiska Twierdzenie
 \newtheorem{lemma}{Lemat}[section] % definicja środowiska Lemat
 \newtheorem{conclusion}{Wniosek}[section]
 \newtheorem{example}{Przyk\l ad}[section] % dla bezpieczeństwa pisze w definicji \l zamiast l
 \newenvironment{case}{\noindent\textbf{UWAGA}\\ \bf}{} % definicja środowiska UWAGA
 \newenvironment{proof}{\noindent\textsc{Dow\'{o}d.}}{\hfill$\blacksquare$\medskip} % definicja środowiska Dowód
%%%%%%%%%%%%% tu sie kończy nagłówek dokumentu

%%%%%%%%%% początek właściwego dokumentu
 \begin{document}
%\addtocontents{toc}{\protect\thispagestyle{empty}\protect\baselineskip 4ex}
 \title{TYTUŁ} % tytuł pracy
 \author{Autor} % autor pracy
\date{} % aby sie nie pojawiła zostawić nawiasy puste, brak tej komendy wstawia datę dzisiejsza
\maketitle % utworzenie strony tytułowej

\begin{abstract}
\noindent Streszczenie (tu piszemy abstrakt)\\
{{\bf Słowa kluczowe} ???}
\end{abstract}

\newpage % kończy stronę i zaczyna od nowej

\tableofcontents % wstawienie spisu treści

\newpage

\section{Wstep} % duży rozdział

\begin{theorem}
Przykładowetwierdzenie z automatyczna numeracja.
\end{theorem}

\subsection{Podrozdzial} \label{pod1} % podrozdział

\begin{theorem}
Przykładowetwierdzenie z automatyczna numeracja.
\end{theorem}

\begin{proof}
To jest treść dowodu.
\end{proof}

\subsubsection{Podpodrozdzial}

\section{Rozdzial 2} % duży rozdział
\subsection{Podrozdzial} % podrozdział
\subsubsection{Podpodrozdzial} \label{podpod2}

Aby przełamać linie należy użyć komendy $\backslash\backslash$.
Linia jest tylko przełamana ale akapit nie jest przerwany, dlatego następna  linia nie zaczyna sie od wcięcia.\\
N
a
p
r
z
y\\
k\\
l\\
a
d.\\
Ale dwa ENTERY przełamują linie i tworzą nowy akapit od wcięcia.\\
Zwykły ENTER nie przełamuje linii, jest traktowany jako "pusty znak" czyli  spacja.\\
Parę spacji jest traktowane jako jedna spacja.
Można wymuszać większe spacje -> patrz pliki help.\\ %\ \hspace \vspace \bigskip  \smallskip \medskip

Teraz napiszemy mały wzór $\frac{a}{b}=\sum\limits_c^d e$. Ten wzór biegnie  razem z tekstem.\\
Teraz napiszemy duży wzór (bez numeracji)
\[
\frac{a}{b}=\sum\limits_c^d e
\]
Teraz napiszemy duży wzór (z numeracja)
\begin{equation}\label{wzor1} %komenda \label służy do nadania etykiety później używanej w numeracji automatycznej
\frac{a}{b}=\sum\limits_c^d e
\end{equation}

\begin{equation}\label{wzor2} %komenda \label służy do nadania etykiety później używanej w numeracji automatycznej
\frac{a}{b}=\sum\limits_{c_2}^{d_2} {e_2}
\end{equation}

\begin{equation}\label{wzor3} %komenda \label służy do nadania etykiety później używanej w numeracji automatycznej
\lim\limits_{b\rightarrow\infty} \Delta\epsilon\tau\rho\xi\nu\Xi\Psi\Phi\Delta  \prod\vec{dfg}
\end{equation}

Teraz wypiszemy numery wzorów \eqref{wzor2}, \eqref{wzor3} oraz rozdziałów \ref{pod1}, \ref{podpod2}. Wypisaliśmy numery rozdziałów nie znając ich wcześniej, ponieważ korzystaliśmy jedynie z etykiet (label) które im nadaliśmy.

\begin{theorem}
To jest środowisko THEOREM. Możemy mu również nadać etykietę i użyć  automatycznej numeracji.
\end{theorem}

\begin{lemma}
To jest lemat. Środowiska THEOREM i LEMMA są po angielsku (ogólnie używane nazwy przez matematyków na całym świecie piszących w \LaTeX) ale efekt jest po polsku, to z powodu odpowiedniej definicji w nagłówku.
\end{lemma}

\begin{theorem}
Przykładowe twierdzenie z automatyczna numeracja.
\end{theorem}

\begin{theorem}
Przykładowe twierdzenie z automatyczna numeracja.
\end{theorem}

\includegraphics[scale=1]{obrazek.png} % najprostszy sposób dodania grafiki, najlepiej jako png ponieważ nie trzeba przekonwertowywać i używać skomplikowanych zmiennych (scale - jedyne obowiązkowe przy png)

\begin{figure}[htbp] % panowanie nad obrazkiem   + możliwość dodania opisu
%h=(here) tutaj
%t=(top) góra strony
%b=(bottom) dół strony
%p(page)=na stronie z tył z samymi grafikami i obrazkami
\vspace{1cm}
\includegraphics[scale=1]{obrazek.png}
\caption{Obrazek to 1 cm + PNG} %opis obrazka
\end{figure}

\begin{thebibliography}{9}
\bibitem{bibcheng}S. Cheng, {\it On a class of fourth order linear recurrence
equations}, J. Math. \& Math. Sci. {\bf 7} (1984) 131--149.

\bibitem{bib1}
Costam 1

\bibitem{bib2}
Costam 2

\bibitem{bib3}
Costam 3

\bibitem{bib4}
Costam 4
\end{thebibliography}

\end{document}

No to by bylo na tyle

Pojedyncze % zasadniczo nie robia nic, tylko zaznaczaja gdzie sie linia dzieli.
Plik źródłowy omówiony powyżej można ściągnąć:
gotowiec1.tex (z komentarzami i pomocą)
gotowiec2.tex (bez komentarzy)

Mała pomoc w pisaniu:
Latex Help Book (1,6Mb)
Latex2e (0,1Mb)
Nie takie krotkie wprowadzenie do LaTeX (PL) – bardzo dobre
Nie takie krotkie wprowadzenie do LaTeX (EN)
D.E.KNUTH Oryginalny podrecznik do TeX, LaTeX

Chwila na omówienie rozszerzeń plików:

• TEX – plik z kodem
• DVI – wyjściowy plik (coś w stylu PDFa), powstaje jak użyjesz latex.exe
• LOG – WAŻNY, opis błędów i ostrzeżeń przy kompilacji
• PDF – PDF powstaje jak użyjesz pdflatex.exe
• PS – plik PostScripta, do obejrzenia GhostView’em
• TOC – plik ze spisem treści (Table of Contents)
• AUX - plik auxilary, kontroluje cytowania i odwołania do numerów wzorów

documentclass{article} % rodzaj dokumentu
\begin{document} % ! treść, jak BODY w HTMLu
\title{Tytul} % tytuł
\author{Miszczu Leper's} % autor
\date{} % data (jeśli tej komendy nie będzie, aktualna data pojawi sie automatycznie, jeśli nawias będzie pusty jak tu, data nie pojawi sie
\maketitle % utwórz stronę tytułową (używa wpisów z komend \title, \author, \date)
\section{Wstep} % rozdział 1 (tytuł Wstęp)
Jestem bokserem (damskim : ) % <-- : - )
\end{document} % ! zakończ dokument

Takie coś można już skompilować i obejrzeć. Pogrubione (z ! w opisie) sa komendy obowiązkowe.
Do kompilacji używamy głównie dwóch programów latex.exe oraz pdflatex.exe (Windows).
Pierwszy tworzy plik DVI (do obejrzenia yap.exe lub dviwin.exe), drugi (nie trudno sie domyślić) PDFa (do obejrzenia Acrobat Reader).

Parę slow co do nagłówka a dokładnie komendy \documentclass{article}.
Jak ktoś chce wiedzieć co może wpisać zamiast article niech poszuka helpa w necie. Ja raczej nie używam innych class (no chyba że book, albo jakieś specjalnie zdefiniowane na konferencje lub do pejperów).
We wcześniejszym LaTeXu pisało sie \documentstyle{article}, ale użycie tego starego nagłówka spowoduje przejście kompilatora w tryb kompatybilności lub wyskoczy eror.
W TeXu w ogóle nie było nagłówka. Jedynie ważne było zakończenie pliku komenda \end lub \bye.

Trochę kultury

• po kropce i przecinku spacja, przed kropką, przecinkiem, dwukropkiem bez spacji
• kropki i przecinki (jeśli to możliwe) nie powinny być pisane w trybie math „$” i „$„, jedynie w przypadku uzywania wyróżnionego trybu math -> „\[" i "]\” lub „$$” i „$$„
• nawet jedna zmienna w zdaniu powinna być w trybie zwykłym math aby była kursywa np. $U$ (zaoszczędza to pisania, i powoduje ze plik jest czytelniejszy)
• proofy, theoremy i lemmaty najlepiej robić korzystając ze środowisk np. \begin{lemma} tresc lematu \end{lemma}
• jeśli czegoś nie wiesz przeczytaj helpa, a nie kombinuj, bo może brzydko wyjść

Parę słów o składni (syntaxie)

• % oznacza komentarz
• \ oznacza wywołanie komendy
• { } ( ) [ ] rożne sposoby podawania danych do komendy (najczęściej { } )
• \begin{proof} początek środowiska proof, \end{proof} koniec środowiska proof, każde środowisko musi mieć początek i koniec
• \par początek paragrafu + wcięcie akapitu
• \\ przełamanie linii, bez kończenia paragrafu
• \begin{equation}…\end{equation} wyśrodkowane środowisko matematyczne (z numerami wzorów), częściej używane \[...]\ (bez numeracji wzorów) (jeszcze czasami używa się $$…$$ ale to jest ze starego TeXa i już raczej zanika)

To zaczynamy – instalowanie kompilatora LaTeX.
Jeśli masz Linuxa to LaTeXa pewnie już masz zainstalowanego.
Jeśli masz Winde to musisz LaTeXa sciagnac i zainstalowac.

Wydania kompilatorów do Windowsa:

1. MiKTeX www.miktex.org,
   bardzo polecam i sam uzywam (w Win). Jest ona niewielka, ale zawiera wszystkie najpotrzebniejsze pakiety (istnieje mozliwosc doinstalowywania przez siec). Zawiera najlepsza przegladarke do DVI, Yap.
2. fpTeX, drugi fajny kompilator. Kontynuowany pod nazwa XemTeX.
   XemTeX nie sprawdzalem, bo MiKTeX jest duzo mniejszy i zupelnie wystarczajacy, a poprzednik XemTeXa czyli fpTeX byl nieco problematyczny. Plusem bylo to ze obslugiwal surowego TeXa, ale nie wiem czy ktos teraz w tym pisze
3. TeXLive,
   uzywalem dawno temu, pewnie sie rozwinal od tamtego czasu, ale narazie MiKTeX rzadzi i nie mam zamiaru tego zmieniac.

Wybór kompilatorów do Linuxa:

1. Zasadniczo używa się zawsze tetex (to ma coś wspólnego z livetex).
   W debianie/ubuntu piszesz apt-get instal tetex i gotowe.
   W innych linuxach… instalujesz debiana/ubuntu i robisz to co powyżej

Wybór shella (powłoki)
Teraz pozostaje wybranie powłoki (shella) do TeXa. Można oczywiście pisać w notatniku i kompilować, ale również można sobie uprościć sprawę.

1. TeXnicCenter Tak samo, a nawet bardziej rozbudowany niż WinEdt, i do tego DARMOWY (używam z przyjemnością ). BRAK UTF
2. WinEdt Jeden z najbardziej rozbudowanych i skomplikowanych shellów. (PŁATNY).
3. WinShell Przyjemny, mały, łatwy do konfiguracji DARMOWY, ale closed-source. OBSLUGA UTF
4. TeXShell Wiem tylko ze takie coś jest
5. LEd – LaTeX Editor, bardzo rozbudowany i przyjemny edytor LaTeXa, z podglądem DVI. BRAK UTF
6. KILE – Niestety tylko do Linuxa. Warto dla niego zainstalować Linuxa Jest darmowy i żaden windowsowy shell mu nie dorównuje… OBSLUGA UTF
   Instalacja jest jak zwykle skomplikowana i wymaga wpisania:
   apt-get install kile
7. TeXMaker – Sympatyczny, opensource, do linuxa/windowsa/maca. Obsługuje UTF !!!
   Screenshoty wygladają zachecająco.